Yalnızlık bir yağmura benzer, Ve kentin üstüne göklerden düşer. Erselik saatlerde yağar yere Yükselir akşamlara denizlerden Uzak, ıssız ovalardan eser, Ağar gider göklere, her zaman göklerdedir Yüzlerini sabaha döndürünce sokaklar, Umduğunu bulamamış, üzgün yaslı Ayrılınca birbirinden gövdeler; Ve insanlar karşılıklı nefretler içinde Yatarken aynı yatakta yan yana: Akar, akar yalnızlık ırmaklarca. Rainer Maria RİLKE, Yalnızlık […]

MÜMKÜN BİR DİSTOPYA: VIVARIUM
Previous post THE PLATFORM
Next post UPGRADE ya da ÜBERMENSCH

Leave a Reply

Your email address will not be published.